คนสำคัญของฉัน...

ถ้าไม่นับพ่อแม่พี่น้อง ก็คงมีแต่เธอ ที่มาเป็นอันดับที่หนึ่ง

ฉันนึกถึงเธอก่อนใคร นึกถึงเธอก่อนเพื่อนสนิทคนไหนๆ ในโลก

บางทีฉันนึกถึงเธอก่อนพี่และน้องของฉันด้วยซ้ำ

เวลาฉันมีเรื่องไม่สบายใจ อารมณ์เสีย ตื่นเต้น ตกใจ หรือพบอะไรแปลกๆ ก็อยากจะโทรหาเล่าให้เธอฟังเป็นคนแรกเสมอ

เธอเป็นคนแรกเลยนะ ที่ฉันนึกถึง

และฉันจะดีใจมาก ถ้าฉันได้เป็นคนแรกที่เธอนึกถึง

คนสำคัญของฉัน...

แค่รอยยิ้มของเธอ ก็เปลี่ยนให้โลกของฉันสดใสได้ทั้งวัน

ฉันไม่ได้ต้องการอะไรจากเธอ เวลาฉันโทรหาเธอ บางทีแค่เพราะอยากได้ยินเสียง

อยากให้เธอปลอบใจฉัน แค่ไม่กี่คำของเธอ ก็ช่วยให้ฉันหายทุกข์ใจได้

เป็นสิ่งที่เธอทำได้ ในขณะที่คนอื่นๆ มีเป็นร้อยเป็นพันคำพูดดีๆ ก็ไม่ช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้นได้

คนสำคัญของฉัน...

แต่คำพูดแย่ๆของเธอไม่กี่คำ ก็ทำให้โลกของฉันหม่นหมองได้ทั้งวัน

เธอคงไม่เคยรู้ เพราะเธออาจเห็นว่า มันเป็นแค่คำพูดธรรมดาๆ ที่ไม่น่าจะส่งผลอะไรต่อจิตใจใครๆได้

ถูกของเธอ ถ้ามันเป็นคำพูดจากปากคนอื่น ฉันคงไม่รู้สึกอะไรเลย

แต่ในเมื่อมันเป็นคำพูดจาก "คนสำคัญของฉัน" มันจึงทำให้ฉันทุกข์ใจมาก

วันนี้เธอพูดว่า "น่ารำคาญ"

เธอรู้ไหมว่า โลกของฉันวันนี้เป็นสีเทาซะแล้ว

คนสำคัญของฉัน...

มันคงจะดี ถ้าเธอเห็นว่าฉันสำคัญได้สักครึ่งหนึ่งของที่ฉันเห็นว่า เธอสำคัญ

ฉันจะดีใจมาก ถ้าวันหนึ่งวันใด มีใครคนหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับฉันขนาดนี้

เหมือนประโยคที่ฉันเคยอ่านพบ และคิดถึงเธอจังเลย

"เธออาจจะเป็นแค่คนคนหนึ่งสำหรับโลกใบนี้ แต่สำหรับคนบางคน เธออาจจะเป็นเหมือนโลกทั้งใบสำหรับเขา"

ฉันเจอแล้วนะ คนสำคัญของฉัน...